In Memoriam Lex van Rossen

Net bereikte mij het schokkende nieuws dat collega-fotograaf Lex van Rossen is overleden. Lex beschouw ik als een van mijn grote voorbeelden en tevens leermeester. Jarenlang deelde ik de fotografenpit met hem op de belangrijkste festivals. Ik ken Lex als een van de meest aimabele mensen in de popfotografie. Een open persoonlijkheid, altijd in voor een gesprekje of tips als je daar om vroeg.
Aan de volksuniversiteit in Haarlem heb ik zijn lessen popfotografie met veel plezier mogen volgen. Ondanks dat ik al 8 jaar livefoto’s maakte, heeft hij me nog veel kneepjes van het vak geleerd en vond ik de manier waarop hij sprak over zijn vak altijd erg inspirerend. Vaak heb ik m gevraagd hoe je nou popfotograaf werd. “Gewoon doen”, was zijn antwoord. Bij een seminar werd de vraag ook eens aan hem uit het publiek gesteld. Hij wist dat ik in de zaal stond en vroeg “En Dimitri, hoe word je popfotograaf?” Lachend stamelde ik “gewoon doen…”
Lex was een fotograaf van de oude stempel. Geen snelheidsduivel zoals de nieuwe generatie fotografen die hun vinger op de ontspanknop zetten en niet meer los laten totdat de buffer vol zit en ze veertig foto’s in 5 seconden hebben geschoten. Hij was een man van kaderen, wachten, nog eens wachten en opnieuw kaderen. Wachten op dat ene moment. Zoals fotografie behoort te zijn. Het oog van de meester dat bepalend is, niet het aantal beelden per seconden. In zijn portretten wist hij vaak iets bijzonders te leggen, waardoor je als kijker geboeid bleef kijken. Denk aan het portret van Moby.
In 2005 had hij een expositie Rock Rossen Roll in de Melkweg met daarin zijn prachtigste foto’s van Moby, Blondie, The Clash en U2. Foto’s die zijn liefde voor muziek en de artiest uitstralen. Zijn werk is ronduit inspirerend. Samen met Niels van Iperen beschouw ik zijn werk als het mooiste in de Nederlandse popfotografie. In 2004 ontving hij dan ook volkomen terecht de pop-persprijs. Toch na al die jaren popfotograaf waren er tijdschriften en kranten die bleven schrijven over Lex van Rossum of Van Rossem.
Lex van Rossen was al een tijdje ziek en was daarom de laatste tijd niet aanwezig op zijn vaste stek voor de podia. Lex is slechts 57 jaar geworden. Ik had m graag nog lang nicotinekauwgum kauwend naast me gehad in de fotopit. Helaas, het mag niet zo zijn. Ik ben m dankbaar voor zijn lessen en ga hem erg missen. Vanaf deze plek wens ik alle nabestaanden sterkte in deze moeilijke tijd.

Lex bedankt!

(foto’s Lex op lowlands 2001 en op metropolis 2005)
Werk is te zien op www.rockarchive.nl
Lex persoonlijke site: www.lexxx.com

Posted by Picasa

Geef een reactie

Visit Us On FacebookVisit Us On TwitterVisit Us On LinkedinCheck Our Feed